cd urodziny na wieży

Fotka1/ tu na tym drewnianym pomoście mam zdjęcie z panoramą miasta w nocy (przez te zielonkawe szyby wszystkie zdjęcia są takie zimowe ;). Tak właśnie wyglądają lofty.

Fotka 2/ na zdjeciu, jak się dobrze przyjżeć widać napowietrzny tramwaj, bardzo interesujaco wyglada, zaprojektowany i zbudowany przed olimpiadą w Sydney - łączył obiekty olimpijskie z centrum miasta, a obecnie stanowi ciekawostkę i pełni zwykłą funkcje komunikacyjną.

urodziny na wieży

fotka 1/ mitologiczna fontanna z góry, widok z Tower Sydney

A w ramach kombinowanej teorii, że artysta musiał mieć coś na myśli, to całość ikonograficnza krąży wokół śmierci, pisałam już że scena z Dianą ma zawartą potencjalną śmierć podglądacza, scena walki z Minotaurem jest oczywista, wiemy kto umrze, natomiast scena z bożkiem Panem (rzymski Faun), jets o tyle ciekawa, że był to jedyny bóg Grecki, który umarł - symbolicznie jego śmierć oznacza upadek kulturu śtarożytnej i triumf porządku chrześcijańskiego.
A Apollo, brat Diany-Artemidy - nie wiem dlaczego mi to uciekło, skoro to on ma na sumieniu (jesli bogowie mili sumienie;) Marsjasza - był bogiem śmierci gwałtownej. Dobra, nie zanudzam, ale Apollo jest jednym z ciekawszych bóstw.
Fotka 2/ jeszcze nie wiem, co to, z poziomu ziemi nie dotarłam do tego, pogrzebie za tym jeszcze, ale mozaik ami sie podoba.

retrospekcje

fotka1/ oranżeria, na zdjęciu jest gdzieś tak połowa tego pnącza, które idzie sobie tak przez cały ogród, bardzo miłe, medytacyjne miejsce.


Fotka 2/ to banalna zagadka dla inżynierów ;)))

rain

3.01.10 - padało, byłam w muzeum techniki i designu, w oranżeriach, na basenie i w Newton (dzielnica cyganerii) chodziłam i chodziłam, bo to był mój własny dzień, więc nie będzie żadnej dokumentacji, przecież mogę uznać ten dzień za prezent na urodziny dany samej sobie.

A il. są dla au i dlatego tu są.

miski, ktorych nie bylo

Fotka 1/ 2.01.2010 – nie ma miśków, bo jest burza. Zatem zamiast do parku z miśkami, pojechaliśmy do faktory – gigantomania i ciżba ludzka, przechodząca moje wyobrażenia, a rasizm to się już we mnie rozgościł na dobre.

hmmm...

spokojny/niespokojny 1.1.2010.

Fotka 1/ pojechaliśmy na jakiś cypel, zatokę, cholera wie, co. Nie mam soczewek, bo nie...
Nic nie widzę, nie widzę też tych orłów, co posiadują na skałach, ale sam półwysep, dzielnica, zadupie, klif, czy jak by to nazwać jest przeciekawy, i cóż się dziwić, z jednej strony piaszczysta plaża, z widokiem na panoramę Sydney, a po drugiej stronie urwisko...

Fotka 2/ jak na fotce widać.
Jest tu jakieś miejsce co się samobójcy rzucają, trudno się dziwić szans nie ma się żadnych, człowiek sie nie topi, tylko rozbija o skały. Jak w całej AU są schodki, barierki, tylko windy brak. I tak minął nam pierwszy dzień roku. Z pustym żołądkiem, ponieważ nasza kapral, zapomniała poinformować, gdzie pojedizemy, na jak długo i czy będzie jedzenie w pobliżu. Nie wszytkie dni bywają cudowne, ale przecież można odżywić sie lodem i krakerem ;))) A wieczorkiem, jak na 'włoską' rodzine przystało - kolacja w upojnej atmosferze żartó i slaw śmiechu. Rodzinka.
Z racji tego, że te wpisy robie w nocy, to nie sprawdzam nazw, ale czy ma to znaczenie.